دیوار های پوششی کناف

 

دیوار های پوششی کناف، ساختارهایی هستند که جهت تکمیل نازک کاری (جایگزین گچ وخاک- سفیدکاری)، اصلاح خصوصیات فیزیکی مانند عایق صوت یا حرارت ، پوشش معماری و یا بازسازی سطوح دیوار های بنایی موجود در ساختمان مورد استفاده قرار می گیرند که در دو گروه بدون سازه و یا با زیر سازی فلزی دسته بندی می شوند.

 

:انواع دیوار پوششی کناف   

 

در این ساختار، صفحات روکشدار گچی بر روي یک زیرسازی فلزی که به دیوار زمینه متصل است، پیچ می شوند. وجود فاصله آزاد میان صفحات و دیوار زمینه، فضای تاسیساتی مناسبی جهت نصب لایه عایق ایجاد می نماید و عبور تاسیسات الکتریکی و مکانیکی، آن هم بدون نیاز به شیارزنی* ، ایجاد می نماید.این نوع پوشش کاری راه حل مناسبی جهت غلبه بر مشکلات اجرایی دیوار زمینه، نظیر ناشاقولی وناصافی دیوار و یا شرایط نامناسب جهت اتصال پرلفیکس (رطوبت، میزان جذب، آلودگی و…) می باشد. به طور مثال با این روش می توان یک پوشش براي دیوارهاي برشی بتنی (که پوشش با سایر اندودها بر روی آن دارای محدودیت است) ایجاد نمود. با استفاده از این ساختار، پوشش کاری با ارتفاع تا 10 متر قابل اجرا می باشد.

* قرار گيری تاسيسات در فضای خالي ميان لايه پوششي و ديوار زمينه و دفن نشدن آن در داخل مصالح بنايي، علاوه بر رفع مسئله خوردگي و کاهش هزينه تعميرات، دسترسي به تاسيسات و تعميرات و نگهداری در مرحله بهره برداری را نيز آسان مي نماید.

به لحاظ ساختاری، ديوارهای پوششي با سازه مستقل از ديوار زمينه، مشابه ديوارهای جداکننده کناف مي باشند؛ با اين تفاوت که پنل ها تنها در يک سمت ساختار نصب می شوند. مزيت اصلي اين نوع ساختار، عدم وابستگی به شرايط ديوار زمينه است.

اين نوع پوشش کاری، در موارد زير قابل استفاده می باشد:
– زمانی که اجراي ساختار با کد حريق مد نظر باشد (به طور مثال در مقاوم سازی دیوارهای بنایی در برابر حریق در ساختمان های در حال بهره برداری).
– زماني که پوشش کاری با ارتفاع بيش از ۳ متر مورد نظر باشد.
– زماني که نصب بارهای طره ای با بارگذاری و محاسبات استاتيکی مشخص، مورد نظر باشد.
– زمانی که فاصله تاسيساتی زيادی جهت تعبيه لايه عايق و یا عبور تاسيسات حجيم مورد نياز باشد.
– زماني که ديوار زمينه ناشاقول، ناصاف، سست، دارای شرايط اتصال نامناسب، دارای آلودگي و يا شرايط نامساعد ديگری باشد.
– زماني که استقلال کامل پوشش از ديوار زمينه مد نظر باشد (به طور مثال در بعضي از پروژه های مرمت و احيای ساختمان های تاريخي، جهت حفاظت از ديوار زمينه در زمان بهره برداری امروزی از بنا، مي توان بدون آسيب به ديوار زمينه يك پوشش ايجاد نمود).

دیوار های پوششی با سازه مستقل از دیوار زمینه در انواع W625, W626, W628, W629, W630 وجود دارد.

ديوارهای پوششی بدون سازه کناف، ساختارهای سريع و كارآمدی جهت بازسازی ديوارهای بنایی قديمی، پوشش ديوارهای بنايی جديد (نازک کاري) و بهسازی حرارتی و صوتی ساختمان‌ها* می‌باشند. در اين ساختار از يک لايه پنل گچی يا پنل مرکب (پنل گچی پوشش شده با لايه عايق) استفاده می‌شود.

صفحات مذکور، بدون زيرسازی فلزی و به وسيله چسب خميری مخصوصی به نام پرلفيکس (یا به وسیله بتونه درزگیر کناف) مستقيما به ديوار زمينه متصل می‌شوند. درزهای میان این صفحات به وسیله نوار و بتونه مخصوص درزگیری شده و بدین ترتیب سطحی یکپارچه حاصل می‌شود. سطح بدست آمده قابلیت اجرای رنگ، کاغذ دیواری و پوشش‌های دیگر را خواهد داشت.

دفعات بازدید: 439
 
scroll bar code